Samenvatting 

Onderzoeksdoel

We beoordelen de overleving bij hartstilstand buiten het ziekenhuis na het in de gehele gemeenschap doorvoeren van de richtlijnen van de American Heart Association van 2005.

Methoden

Dit was een observationeel multifase voor-na-cohort in een stedelijke/voorstedelijke gemeenschap (populatie 840.000) met bestaande geavanceerde levensondersteuning. Hieronder vielen alle volwassenen die door spoedeisende-hulpverleners behandeld werden voor een hartstilstand. Hieronder vielen geen patiënten jonger dan 16 jaar en traumapatiënten. De interventiefasen in maanden hadden als baseline 16; fase 1, nieuwe reanimatie 12; fase 2, impedance threshold device 6; en fase 3, volledige uitvoering inclusief buiten het ziekenhuis geïnduceerde hypothermie 12. De belangrijkste uitkomst was overleving tot ontslag. Voor andere vormen van overleving en neurologische uitkomsten werd een vergelijking gemaakt tussen de onderzoeksfasen, en aangepaste odds-ratios met 95% betrouwbaarheidsintervallen (CI's) voor overleving per fase werden bepaald met multivariate regressie.

Resultaten

Duizend driehonderdvijfenzestig hartstilstandpatiënten kwamen in aanmerking om mee te doen: baseline n=425, fase 1 n=369, fase 2 n=161, fase 3 n=410. Door alle fases heen hadden patiënten vergelijkbare karakteristieken op het gebied van demografie, ziektebeeld en spoedhulpdiensten. De overleving nam in alle onderzoeksfasen toe voor overleving in het algemeen, bij bewezen kamerfibrillatie en kamertachycardie: respectievelijk baseline 4,2% en 13,8%, fase 1 7,3% en 23,9%, fase 2 8,1% en 34,6% en fase 3 11,5% en 40,8%. De absolute toename voor overleving in het algemeen van baseline tot volledige uitvoering was 7,3% (95% CI 3,7% tot 10,9%); overleving bij bewezen kamerfibrillatie/kamertachycardie was 27,0% (95% CI 13,6% tot 40,4%), hetgeen stond voor nog eens 25 levens die per jaar in deze gemeenschap werden gered.

Conclusie

Binnen de context van het vestigen van de aandacht van de hele gemeenschap op reanimatie heeft de ononderbroken doorvoering van de richtlijnen uit 2005 van de American Heart Association voor compressies, beademingen en geïnduceerde hypothermie overleving na hartstilstand aanzienlijk verbeterd. Er is verder onderzoek nodig om de relatieve bijdrage van elke ingreep aan verbeterde overlevingsuitkomsten te verklaren.