Przejdź do treści

3 przykłady pokazujące, jak symulacja poprawia jakość opieki na oddziale intensywnej terapii noworodka (OITN)

Poznaj 3 przykłady, w których szpitale wykorzystały symulację in situ do doskonalenia jakości opieki na Oddziałach Intensywnej Terapii Noworodka i zwiększenia bezpieczeństwa najbardziej wrażliwych pacjentów.

 

Pacjenci przebywający na Oddziale Intensywnej Terapii Noworodka (OITN) są szczególnie narażeni na zagrożenia ze względu na etap rozwoju fizycznego oraz złożoność sprawowanej nad nimi opieki. W tym wyspecjalizowanym środowisku konsekwencje błędów medycznych mogą być wyjątkowo poważne.

Tradycyjnie działania doskonalące koncentrowały się na indywidualnych kompetencjach personelu. Takie podejście może przynosić pozytywne rezultaty w krótkiej perspektywie. Jeśli jednak stanowi jedyne rozwiązanie, postępy szybko osiągają punkt stagnacji, co może prowadzić do wypalenia zawodowego, wyczerpania emocjonalnego, zmęczenia współczuciem, a nawet konfliktu moralnego, gdy personel dostrzega konieczność zmian, ale nie ma możliwości ich wdrożenia.

Dlatego liderzy OITN, specjaliści ds. zarządzania ryzykiem oraz eksperci ds. jakości coraz częściej dostrzegają, że większość zdarzeń niepożądanych nie wynika z błędu pojedynczego pracownika ochrony zdrowia, lecz z niedoskonałości systemu.

 

 

„Nawet najlepiej przygotowany zespół nie jest w stanie zapewnić najwyższej jakości opieki w niedostosowanym środowisku pracy.”1

- dr Jens-Christian Schwindt
neonatolog

Dr. Jens-Christian Schwindt

Symulacja translacyjna - nowy kierunek w symulacji medycznej

Rosnące przekonanie, że źródłem problemów są nie tyle błędy pojedynczych osób, ile niedoskonałości systemu, czyli sposób organizacji i realizacji pracy, przyczyniło się do rozwoju nowego podejścia w symulacji medycznej: symulacji translacyjnej.

Symulacja translacyjna wykorzystuje symulację do identyfikowania, testowania i doskonalenia rzeczywistych systemów, procesów oraz środowisk opieki zdrowotnej w celu poprawy jakości opieki i osiąganych wyników leczenia.

Jednym z podstawowych elementów symulacji translacyjnej jest symulacja in situ, czyli symulacja prowadzona w rzeczywistym środowisku pracy personelu medycznego. Dzięki analizie rzeczywistego sposobu wykonywania pracy, a nie jedynie założeń dotyczących tego, jak powinna ona przebiegać, symulacja in situ pozwala identyfikować ukryte zagrożenia bezpieczeństwa.

Nazywane często „wypadkami, które tylko czekają, by się wydarzyć”, ukryte zagrożenia bezpieczeństwa to ukryte słabe punkty sprzętu, środowiska pracy lub procesów organizacyjnych. Mogą one przez długi czas pozostawać niezauważone, aż przyczynią się do wystąpienia szkody u pacjenta.

„Siła symulacji in situ polega na tym, że umożliwia zespołom medycznym ćwiczenie dokładnie tam, gdzie ma to największe znaczenie: w ich własnym środowisku pracy i w warunkach jak najbardziej zbliżonych do rzeczywistych”2 – wyjaśnia dr Jens-Christian Schwindt, neonatolog.

Symulacja in situ na OITN z wykorzystaniem symulatora noworodka podczas ćwiczeń z zakresu resuscytacji, monitorowania i opieki nad noworodkiem w stanie krytycznym.

Przykład 1: Identyfikacja ukrytych zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjenta w środowisku resuscytacji noworodka

W 9 austriackich szpitalach przeprowadzono badanie dotyczące resuscytacji noworodków z wykorzystaniem serii interdyscyplinarnych symulacji in situ.3 Celem było zidentyfikowanie ukrytych zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjenta podczas pierwszych symulacji oraz sprawdzenie, czy zagrożenia te pojawią się ponownie lub zostaną wyeliminowane w kolejnych sesjach.

Aby zapewnić wysoki poziom realizmu, w badaniu wykorzystano SimNewB® – bezprzewodowy symulator noworodka, idealnie dostosowany do prowadzenia symulacji in situ.

Łącznie podczas symulacji zidentyfikowano 400 ukrytych zagrożeń dla bezpieczenta, obejmujących między innymi:

 

Sprzęt, środowisko pracy i ergonomia
  • Uszkodzony, nieprawidłowy lub niekompatybilny sprzęt
  • Nieergonomiczne rozmieszczenie sprzętu
Systemy, procedury i zasoby
  • Niewystarczająca obsada personelu
  • Niewystarczające systemy komunikacji
  • Problemy z uruchamianiem procedur postępowania
Wiedza, umiejętności
i przygotowanie
  • Braki w wiedzy indywidualnej i zadaniowej, w tym dotyczące prawidłowego przygotowania układu ze złączem T do wentylacji noworodka

Kluczowe ulepszenia wprowadzone w symulacjach:

 

Sprzęt, środowisko pracy
i ergonomia

Liczba zidentyfikowanych zagrożeń została zmniejszona o 62% pomiędzy kolejnymi symulacjami.

Wiedza, umiejętności
i przygotowanie

Między kolejnymi symulacjami liczba zidentyfikowanych zagrożeń spadła o 45%.

 

W obszarze obejmującym systemy, procedury i zasoby odnotowano mniejszy spadek liczby zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjenta. Między kolejnymi symulacjami ich liczba zmniejszyła się o 10%. Wynik ten sugeruje, że problemy w tej kategorii były trudniejsze do rozwiązania i wymagały większych nakładów czasu oraz zasobów.

Badanie to pokazuje, że symulacja jest skutecznym narzędziem do identyfikowania, ograniczania i eliminowania zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjenta w dłuższej perspektywie.

Personel medyczny podczas symulacji in situ na OITN, ćwiczący procedury opieki nad noworodkiem oraz identyfikację zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjenta.

Przykład 2: Testowanie krytycznej relokacji w warunkach symulacyjnych

Duży szpital pediatryczny stanął przed koniecznością przeniesienia 70 noworodków w stanie krytycznym do nowego budynku intensywnej terapii.4 Aby odpowiednio przygotować się do tego procesu, zespół wykorzystał symulację do sprawdzenia każdego elementu planu relokacji i ograniczenia ryzyka jeszcze przed transportem pierwszego pacjenta.

Przeprowadzono sześć intensywnych sesji symulacyjnych, podczas których odtworzono proces przenoszenia pacjentów z OITN ze starego oddziału do nowego. Dzięki temu zespoły zidentyfikowały kluczowe zagrożenia i skutecznie opracowały sposoby ich ograniczenia:

 

Problem zidentyfikowany podczas symulacji
Rozwiązanie

Ograniczenia trasy transportu dla pacjentów w stanie ciężkim:
Symulacja wykazała, że noworodki wentylowane mechanicznie i otrzymujące płyny dożylne nie mogły być bezpiecznie transportowane zaplanowaną trasą z powodu ograniczonej przestrzeni.

Zespół wyznaczył alternatywne trasy transportu dla tych pacjentów.
Niedoskonałości środowiska fizycznego:
Podczas transportu doszło do przypadkowego usunięcia rurki intubacyjnej z fantomu na nierównym łączeniu podłogi pomiędzy starym a nowym oddziałem.
Zespół zachował szczególną ostrożność podczas transportu przez ten obszar.
Braki sprzętowe i materiałowe:
Zestawy leków ratunkowych nie zawierały niezbędnych strzykawek oraz leków uspokajających.
Każda pielęgniarka posiadała własny zestaw zawierający strzykawki oraz najważniejsze leki, gotowe do natychmiastowego użycia.

 

Wyniki były imponujące: wszystkich 70 pacjentów bezpiecznie przetransportowano w ciągu 6,5 godziny, czyli w czasie niemal dwukrotnie krótszym od zakładanego. Nie odnotowano żadnych zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu pacjentów ani konieczności ogłaszania stanów nagłych.

Badanie pokazuje, że testowanie procesów z wykorzystaniem symulacji pozwala skutecznie przygotować organizację do rzeczywistych zmian i złożonych operacji logistycznych.

Personel medyczny podczas symulacji in situ na OITN z wykorzystaniem realistycznego fantomu noworodka, doskonalący procedury opieki i bezpieczeństwa pacjenta.

Przykład 3: Utrzymywanie bezpieczeństwa pacjentów dzięki ciągłej współpracy

Jedną z kluczowych korzyści wynikających z wykorzystania symulacji jest angażowanie różnych specjalistów we wspólne rozwiązywanie problemów. W trwającym osiem lat badaniu analizowano wpływ regularnie prowadzonych symulacji in situ na występowanie ukrytych zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjenta na OITN w szpitalu regionalnym.5 W ramach projektu przeprowadzono 13 interdyscyplinarnych sesji z udziałem anestezjologów, położnych, pielęgniarek oraz pediatrów.

Podczas symulacji zidentyfikowano 67 ukrytych zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjenta, w tym:

  • Problem związany ze sprzętem: elektrody EKG niepodłączone do monitorów oraz nieaktywne urządzenia. Problem wyeliminowano poprzez wdrożenie ulepszonych procedur.
  • Problem związany ze sprzętem: pojemnik ssaka przy stanowisku do resuscytacji był zbyt mały.
  • Problem związany z procedurami: zaktualizowano algorytmy resuscytacji, dostosowując je do aktualnych wytycznych opartych na dowodach naukowych.

Rezultaty były jednoznaczne:

  • ✓91% zidentyfikowanych zagrożeń zostało wyeliminowanych przed kolejną sesją.
  • ✓Podczas każdego kolejnego cyklu identyfikowano coraz mniej zagrożeń, co ostatecznie doprowadziło do ich znaczącego ograniczenia. Stanowiło to dowód trwałej poprawy funkcjonowania systemu opieki.

Gdy program symulacji in situ został zawieszony w czasie pandemii COVID-19, liczba ukrytych zagrożeń ponownie wzrosła. Pokazuje to, że regularne prowadzenie symulacji jest niezbędne do utrzymania bezpieczeństwa pacjentów.

Zbliżenie dłoni osoby dorosłej podtrzymującej rączkę noworodka, symbolizujące bezpieczną opiekę neonatologiczną i wsparcie na OITN.

„Przyszłość bezpieczeństwa pacjentów w neonatologii – podobnie jak w całej ochronie zdrowia – będzie zależeć od nieustannego doskonalenia i przeprojektowywania systemów tak, aby jak najlepiej wspierały osoby odpowiedzialne za zapewnienie pacjentom bezpiecznej opieki.”6

- dr Lou Halamek
profesor, Division of Neonatal and Developmental Medicine, Department of Pediatrics
Division of Maternal-Fetal Medicine, Department of Gynecology and Obstetrics
Stanford University

dr. Lou Halamek

Gotowy, aby spróbować symulacji in situ, aby poprawić jakość w swojej OITN? Oto 3 wskazówki, jak zacząć. 

1. Korzystaj z realistycznych symulatorów noworodka.
 
Aby sprawdzić, jak zagrożenia dla bezpieczeństwa pacjenta mogą wpływać na opiekę w rzeczywistych warunkach oraz zweryfikować skuteczność planowanych usprawnień przed wdrożeniem ich w pracy z prawdziwymi pacjentami, wybierz symulator noworodka o wysokim poziomie realizmu, taki jak noworodek Emily/Emma lub wcześniak Paul. Symulatory te posiadają realistyczne struktury wewnętrzne oraz wiernie odwzorowane cechy twarzy i skóry. Połączenie zaawansowanej technologii z autentycznym wyglądem i odczuciami podczas pracy sprawia, że symulacja staje się doświadczeniem maksymalnie zbliżonym do rzeczywistych warunków opieki. 

Ikona odtwarzania

2. Nagraj swoje symulacje.  
 

Korzystanie z bezprzewodowego systemu nagrywania symulacji, takiego jak aplikacja SimCapture Mobile Camera, pozwala na nagrywanie symulacji in situ. Oglądaj ponownie nagrania, dodawaj komentarze do kluczowych momentów i omawiaj je z zespołem. Oglądanie nagrań pozwala dostarczyć pracownikom „widok siebie z zewnątrz”  - oraz zrozumieć, jak systemy, w których pracują, mogą wpływać na ich skuteczność.

ikona danych

3. Generuj dane symulacyjne, które mogą wspierać poprawę.  
 
Twoje symulacje wygenerują ogromną ilość danych dotyczących wydajności. System zarządzania symulacjami, taki jak SimCapture, może pomóc Ci uporządkować wszystkie te dane w znaczące i praktyczne wnioski. Możesz śledzić wyniki na przestrzeni czasu, identyfikować obszary wymagające poprawy oraz wykorzystywać dane do napędzania ciągłego doskonalenia jakości w Twoim oddziale intensywnej opieki noworodków (NICU).  

Robimy ekscytujące rzeczy w dziedzinie poprawy jakości opieki zdrowotnej. Śledź naszą stronę główną dotyczącą poprawy jakości opieki zdrowotnej, aby uzyskać więcej zasobów, i koniecznie porozmawiaj z jednym z naszych przedstawicieli Laerdal, aby dowiedzieć się, jak możemy Ci pomóc w Twoich działaniach. 

Może Cię również zainteresować...

Skontaktuj się z nami, aby uzyskać rozwiązania poprawiające jakość opieki zdrowotnej

Państwa dane kontaktowe będą traktowane z należytą starannością, zgodnie z Polityką Prywatności Laerdal.

Bibliografia

  1. Schwindt, J.C. (2025). To, co czyni symulację in situ tak skuteczną, to fakt, że pozwala zespołom medycznym szkolić się dokładnie tam, gdzie jest to najważniejsze: w ich własnym środowisku klinicznym, w rzeczywistych warunkach. Linkedin.com. https://www.linkedin.com/posts/jens-christian-schwindt-2101486b_trainsafelycaresafely-whensimcharactersmeetslaerdal-activity-7336831875979608064-Aaxi/
  2. Ibid.
  3. Schwindt, J.-C., Stockenhuber, R., Haider, S., Schadler, B., & Schwindt, E. (2025). Identyfikacja i redukcja ukrytych zagrożeń dla bezpieczeństwa w pokojach resuscytacji noworodków w dziewięciu szpitalach dzięki szkoleniom z symulacji in situ. Journal of Patient Safety. https://doi.org/10.1097/pts.0000000000001373
  4. Casey, S. L., DeBra, R., Portaleos, K. M., & Johnson, B. A. (2025). Zastosowanie symulacji opartej na systemach w celu zwiększenia bezpieczeństwa pacjentów i utrzymania efektywności podczas transferu pacjentów z NICU. Clinical Simulation in Nursing, 105, 101773. https://doi.org/10.1016/j.ecns.2025.101773
  5. Lukas Peter Mileder, Bernhard Schwaberger, Nariae Baik-Schneditz, Mirjam Ribitsch, Pansy, J., Raith, W., Rohrleitner, A., Günter Mesaric, & Berndt Urlesberger. (2023). Utrzymujący się spadek ukrytych zagrożeń dla bezpieczeństwa dzięki regularnym interprofesjonalnym szkoleniom z symulacji in situ w nagłych przypadkach neonatologicznych. BMJ Open Quality, 12(4), e002567–e002567. https://doi.org/10.1136/bmjoq-2023-002567
  6. Yamada, N. K., & Halamek, L. P. (2023). Ewolucja bezpieczeństwa pacjentów w neonatologii. 50(2), 421–434. https://doi.org/10.1016/j.clp.2023.01.005