Omówienie symulacji na potrzeby doskonalenia jakości służy innemu celowi niż omówienie w celach edukacyjnych. Zamiast koncentrować się przede wszystkim na indywidualnych wynikach, pomaga zespołom NICU zrozumieć, czy przepływy pracy, sprzęt, ścieżki komunikacji oraz środowisko opieki wspierają bezpieczną i skuteczną opiekę neonatologiczną.

Podczas niedawnego webinaru, Improving Outcomes in the NICU: A Systems Approach to Safer Care, eksperci ds. symulacji dr Lou Halamek i dr Victoria Brazil omówili, w jaki sposób omówienie można wykorzystać do ujawniania problemów systemowych, gromadzenia wartościowych danych do doskonalenia oraz identyfikowania możliwości wzmocnienia świadczenia opieki, zanim problemy dotrą do noworodków.

Uczestnicy nie powinni przychodzić na omówienie, myśląc, że damy im informację zwrotną na temat tego, jak dobrze opiekują się pacjentem lub deeskalują sytuację. Przychodzą, aby powiedzieć nam, czy system działa dla nich, czy nie.

Victoria Brazil, MD, FACEM

Lekarz medycyny ratunkowej i lider symulacji Gold Coast Health oraz Bond University, Australia

To rozróżnienie pomaga skupić uwagę na czynnikach związanych ze świadczeniem opieki, w tym na przepływach pracy, komunikacji, sprzęcie, procesach i otoczeniu.

Analiza po zdarzeniu na rzecz poprawy jakości zaczyna się od innego podejścia

W analizie po zdarzeniu ukierunkowanej na system celem przestaje być skupianie się na indywidualnej wydajności, a staje się zrozumienie, w jaki sposób system wpływa na wydajność.

Dr Brazil wyjaśniła, że ta różnica zaczyna się od tego, co nazwała „podejściem” podczas analizy po zdarzeniu. Uczestnicy muszą zrozumieć, że nie są tam po to, by otrzymać informację zwrotną. Są tam po to, by pomóc ustalić, czy system umożliwia bezpieczną i skuteczną opiekę.

Co należy omówić podczas podsumowania skoncentrowanego na systemach?

Dr Brazil podkreśliła, że podsumowanie skoncentrowane na systemach powinno być zorganizowane wokół informacji, które mogą wspierać działania doskonalące. Zamiast przeradzać się w szeroką dyskusję o wszystkim, co się wydarzyło, rozmowa powinna skupiać się na obszarach wpływających na świadczenie opieki i potencjalnie podlegających usprawnieniu.

Opisała omawianie takich tematów jak: 

• Doświadczenie pacjenta 
• Sprzęt 
• Przepływy pracy 
• Zagadnienia bezpieczeństwa 

Opisała również stosowanie podejścia do podsumowania typu plus-delta, które analizuje zarówno to, co działało dobrze, jak i to, co utrudniało klinicystom skuteczne wykonywanie pracy.  

Rodzaje pytań, które zadaje jej zespół, obejmują: 

• „Które elementy sprzętu sprawdzały się u Państwa?”  
• „Które elementy sprawiają, że nie możecie dobrze wykonywać swojej pracy?”  
• „Czy byli Państwo w stanie wykonać pracę, którą chcieliście wykonać?” 

Koncentrując się na tych obszarach, organizacje mogą lepiej zrozumieć, w jaki sposób systemy wspierają efektywność oraz gdzie mogą być potrzebne zmiany. 

Zbieranie danych, które mogą rzeczywiście poprawić opiekę

Dla dr Brazil wartość omówienia polega na jego zdolności do zbierania danych, które mogą pomóc organizacjom poprawić sposób świadczenia opieki. Oznacza to utrzymywanie dyskusji w skupieniu na zagadnieniach, które mogą dostarczyć informacji potrzebnych do przyszłych decyzji projektowych, usprawnień przepływu pracy lub zmian procesowych.

Postrzegane przez ten pryzmat omówienie staje się ważnym źródłem wiedzy operacyjnej. Pomaga organizacjom zrozumieć, które aspekty systemu przyczyniły się do danego wyniku.

Praktyczne ramy debriefingu skoncentrowanego na systemie

Dr Halamek podzielił się ramami, których jego zespół używa od dziesięcioleci do prowadzenia debriefingu. Celem jest zrozumienie, co się wydarzyło, zbadanie czynników, które wpłynęły na wynik, oraz zidentyfikowanie możliwości poprawy.  
 
Opisał cztery pytania, które pomagają uporządkować dyskusję: 

1. Co się stało? 

Dyskusja zaczyna się od faktów. Zanim zespół będzie mógł przeanalizować wykonanie lub wyciągnąć wnioski, wszyscy muszą mieć wspólne rozumienie tego, co zaszło.  

2. Jakie okoliczności do tego doprowadziły? 

Następnie zespoły analizują warunki otaczające to zdarzenie. Zauważył, że to pytanie poszerza dyskusję i zachęca uczestników do rozważenia czynników, które mogły przyczynić się do wyniku.  

3. Co się w rezultacie stało z pacjentem? 

Dla dr. Halameka wpływ na pacjenta pozostaje centralnym elementem dyskusji. To pytanie pomaga połączyć obserwacje z symulacji z opieką nad pacjentem i zachęca zespoły do zastanowienia się, jak funkcjonowanie systemu może wpływać na wyniki.  

„Uczestnicy nie powinni przychodzić na debriefing z myślą, że będziemy im dawać informację zwrotną na temat tego, jak dobrze opiekują się pacjentem lub jak skutecznie deeskalują jego stan. Przychodzą, żeby powiedzieć nam, czy system działa dla nich, czy nie.”

Dr Lou Halamek, MD, FAAP

Profesor pediatrii, Uniwersytet Stanforda Dyrektor Center for Advanced Pediatric and Perinatal Education (CAPE)

4. Jak możemy w przyszłości odtwarzać mocne strony i unikać słabości? 

Ostatni etap koncentruje się na doskonaleniu. Zespoły omawiają, co działało dobrze, co należy zmienić oraz jak skuteczne praktyki można powtórzyć w przyszłych sytuacjach. Dr Halamek podkreślił, że należy szukać zarówno mocnych stron wartych powielania, jak i słabości, które wymagają rozwiązania.  

Dlaczego ma to znaczenie dla zespołów NICU 

NICU to złożone środowisko, w którym wyniki zależą od znacznie więcej niż tylko od samej wiedzy klinicznej. Sprzęt, przepływy pracy, kanały komunikacji, protokoły, technologia i środowisko fizyczne mają wpływ na to, jak udzielana jest opieka.

Dyskusja między Victorią Brazil a Lou Halamekiem podkreśla ważny punkt: sama symulacja nie poprawia systemów. Wartość wynika z tego, czego zespoły uczą się, gdy zatrzymują się i analizują, co się wydarzyło, co wpłynęło na wynik oraz jak można poprawić opiekę.

Dzięki ustrukturyzowanemu omówieniu po symulacji symulacja staje się narzędziem do ujawniania wyzwań związanych z przepływem pracy, identyfikowania mocnych i słabych stron systemu oraz generowania wniosków, które mogą wspierać przyszłe usprawnienia opieki nad noworodkami.